نگاتیوهای سپید

كارگردان «شكسپير عاشق» فيلم ضدنازي «بدهي» را مي‌سازد

sabrian — Sat, 05 Jul 2008 10:08:08 GMT

جان مادن خالق آثاري چون «شكسپير عاشق» و «راه حل» كارگرداني فيلم دلهره‌آور و ضدنازي «بدهي» را برعهده مي‌گيرد.

، تهيه‌كنندگي اين پروژه سينمايي برعهده شركت فيلم‌سازي «ميراماكس» خواهد بود.

بنا به اعلام كامينگ سون، بدهي بازسازي يك فيلم ضدجنگ به نام «هاهو» است كه در سال 2007 ميلادي به توليد رسيده است.

در دهه 1960 سرويس جاسوسي يهودي‌ها با رخنه در سيستم سران ارتش نازي آلمان سعي دارد، ماشين جنگي هيتلر را با اختلال بزرگي روبه‌رو كند.

جان مادن در سال 2005 با همكاري شركت فيلم‌سازي «متروگلدوين ماير» فيلم «تير خلاص» را روانه پرده سينما كرده و با استقبال خوب مخاطبان روبه‌رو شد.

نامزد سابق رياست‌جمهوري کلمبيا ميهمان افتخاري جشنواره فيلم ونيز شد

sabrian — Sat, 05 Jul 2008 10:04:18 GMT

برگزاركنندگان جشنواره‌ فيلم ونيز «اينگريد بتانكور»، گروگان آزاد‌شده کلمبيايي-فرانسوي را به‌عنوان ميهمان افتخاري سال 2008 اين رويداد سينمايي اعلام كرد.

«ماسيمو گاچياري»، شهردار ونيز و «پائولو باراتا»، رييس جشنواره‌ بين‌المللي فيلم ونيز روز گذشته طي نامه‌اي از «اينگريد بتانكور»، شهروند كلمبيايي فرانسوي‌الاصل رسما دعوت كردند تا به‌عنوان ميهمان افتخاري در اين رويداد سينمايي حضور يابد.

به گزارش ورايتي، در اين نامه رييس جشنواره فيلم ونيز ابراز اميدواري كرد كه «بتانكور» در مراسم افتتاحييه‌ي شصت‌ودومين جشنواره‌ فيلم ونيز و يا در هريك از روزهاي برگزاري كه تمايل دارد، حضور يابد.

«بتانكور» روز چهارشنبه هفته‌ گذشته پس از شش‌ سال اسارت در بند شورشيان «فارک»، در يك عمليات آزاد‌سازي از سوي وزارت دفاع كلمبيا آزاد شد.

وي در سال 2002 زماني‌که خود را براي انتخابات رياست جمهوري کلمبيا آماده مي‌کرد، توسط شورشيان «فارک» ربوده شده بود.

جامعه بين‌المللي فيلم طي سال‌هاي گذشته همواره نسبت به وضع اسف‌بار «بتانكور» ابراز همدردي كرده بودند. در همين راستا، جشنواره‌ شصت‌ويكم فيلم كن نيز براي چهارمين سال متوالي پوستر «بتانكور» را در محل برگزاري جشنواره‌ برپا كرده بود

اکران "آن مرد آمد" در هفته دفاع مقدس

sabrian — Sat, 05 Jul 2008 09:59:07 GMT


فیلم سینمایی "آن مرد آمد" به کارگردانی حمید بهمنی شهریورماه در سینماهای تهران و شهرستان‌ها اکران می‌شود.
بهمنی در این باره گفت: بر اساس مذاکراتی که انجام داده‌ایم قرار است "آن مرد آمد" شهریورماه همزمان با هفته دفاع مقدس اکران شود. این فیلم سال گذشته در جشنواره به نمایش درآمد و جمشید هاشمپور، آتنه فقیه نصیری، کورش تهامی، علی دهکردی، عبدالرضا زهره کرمانی و کاوه سماکباشی در آن بازی کرده‌اند. "آن مرد آمد" تولید شرکت هفت آسمان است. آن مرد آمد وی درباره روند تولید پروژه "گلوگاه شیطان" نیز گفت: پیش از این بنیاد سینمایی فارابی موافقت خود را اعلام کرده که این موافقت با اصلاحاتی روی فیلمنامه همراه بود. هم اکنون این تغییرات اعمال شده و ما منتظر جواب نهایی مسئولان فارابی برای حمایت مالی و آغاز تولید هستیم. بهمنی در پایان گفت: من با چند نهاد انقلابی نیز برای حمایت از ساخت "گلوگاه شیطان" مذاکره کرده و امیدوارم این فیلم پائیز امسال کلید بخورد. البته ممکن است "گلوگاه شیطان" با توجه به زمان فیلمبرداری که برای آن در نظر گفته‌ایم به جشنواره فیلم فجر امسال نرسد، اما ما تلاش خود را می‌کنیم. این فیلم به موضوع عملیات والفجر 8 می‌پردازد.

مشق شب؛ محاکمه رندانه کودکان در برابر دوربین

sabrian — Sat, 05 Jul 2008 09:55:23 GMT


بچه‌ها در برابر دوربین "مشق شب" عباس کیارستمی ـ که جمعه از برنامه صد فیلم پخش شد ـ معصومانه محاکمه و مجبور به اعتراف می‌شوند و حتی جزئیات بیشتری از مشکلات خود، خانواده و اجتماع را می‌گویند.
به کیارستمی پیش از انقلاب سازنده تیزرهای تبلیغاتی تلویزیون و تیتراژ فیلم‌های سینمایی بود؛ تبلیغاتی که باید در کوتاهترین زمان بیشترین و بهترین پیام را منتقل کند. کیارستمی با این ذهنیت تصویری در شرایط جدید پا به عرصه فیلمسازی گذاشت و همین تربیت شدن برای به نمایش گذاشتن مناسب تصویر و ایجاز به کیارستمی مهارت خاص داده است. از سوی دیگر، شگرد هوشمندانه کیارستمی که کمتر کارگردانی جسارت آن را دارد، استفاده از نابازیگر است. برخی بازیگران امروز سینمای ایران نابازیگران فیلم‌های کیارستمی بودند و هنر کیارستمی ساختن فضای روحی روانی زنده برای فرد مورد نظر است که نابازیگران ناخودآگاه در آن غرق می‌شوند تا باورپذیرانه‌ترین و طبیعی‌ترین واکنش خود را به نمایش می‌گذارند. "مشق شب" (1366) را می‌توان نقطه آغاز جدید برای فیلمسازی جشنواره‌ای در سال‌های بعد از انقلاب دانست و تجربه‌ای که تداوم آن و ساخت فیلم‌هایی چون "خانه دوست کجاست"، "کلوزآپ"، "طعم گیلاس" و... کیارستمی را به جایگاه فعلی رساند. در "مشق شب" هم همین شگرد با استفاده از پسربچه‌های دبستانی با محوریت "تکلیف مدرسه، تشویق و تنبیه" بکار گرفته می‌شود. باید توجه کرد که فیلمساز انتخابی دقیق و جالب داشته است، اگر به جای پسربچه‌ها از دختربچه‌ها استفاده می‌کرد، شاید صحنه‌های جذاب و خاص فعلی خلق نمی‌شد. بچه‌های "مشق شب" در برابر وضع موجود توان بازی و فرافکنی ندارند و همین نابازیگری و بهت و تسلیم معصومانه است که جذابیت عمده فیلم را تشکیل می‌دهد. در حالی که اگر فیلم با دختربچه‌ها ساخته می‌شد به دلیل فرافکنی‌های دخترانه و مهارت‌های عاطفی، نتیجه جذاب فعلی حاصل نمی‌شد. پسربچه‌ها در برابر دوربین کیارستمی معصومانه، محاکمه و مجبور به اعتراف می‌شوند و حتی جزئیات بیشتری از مشکلات خود، خانواده و اجتماع را می‌گویند. این واکنش‌های کاملا طبیعی بعضا آنقدر معصومانه است که ببینده را منقلب می‌کند. موقعیت و طرز جاگیری گروه سازنده فیلم هم جالب است. کیارستمی (با چشمان پوشیده و عینک دودی معروف خود)، فیلمبردار و صدابردار همگی در یک خط تاریک و فضای محدود مقابل کودکان مصاحبه‌شونده قرار می‌گیرند و به او زل می‌زنند تا فضا شکننده‌تر و بیرحمانه‌تر شود و کودکان با شبیه‌سازی ذهنی فضای فیلمبرداری با محیط بازخواست و تنبیه مدرسه، واکنش بهتر و واقعی‌تر برای دوربین کیارستمی نشان دهند. "مشق شب"، تاثیر و نفوذ تصویری خود را در استفاده مکرر و مناسب از تکنیک ساده اما موثر نمای درشت (کلوزآپ) پیدا کرده است، کلوزآپی که نه فقط برای نابازیگران فیلم بکار می‌رود، بلکه کیارستمی ترجیح می‌دهد از فیلمبردار فیلم خودش هم کلوزآپ بگیرد تا "مستند در مستند" بسازد! اما مضمون و محتوای "مشق شب" که با عناوین تکلیف و دیکته هم در فیلم نامیده می‌شود، در واقع بازنمایی فضا و شرایط سال‌های دهه 60 بر کودکان است. این تکلیف برای کودکان آنقدر تکلیف است که با صداقت تمام، با همه سختی و عذاب انجام مشق شب آن را بر کارتون ترجیح می‌دهند و شیطنت تحسین‌برانگیز کیارستمی قلقلک دادن این تناقض پنهان است! هر چند ساخت و پرداخت این فضای تراژیک به نوعی خلاقیت فیلمساز را نشان می‌دهد، اما بعضا به نقض غرض تبدیل می‌شود و به بهانه نقد نظام آموزشی و مشکلات دیگر، فضای فیلمبرداری کودکان معصوم را چنان می‌ترساند یا آزار می دهد که با استانداردهای اخلاقی در سینما چندان سنخیتی ندارد. چون واقعا لحن و نوع پرسش‌های کیارستمی از پسربچه‌ها در مورد تکلیف شب، چندان بی‌شباهت به لحن ناظم و مدیر نیست. (هیچ بعید نیست فیلمسازی جوان به وسوسه ساختن مستندی از "مشق شب" و بررسی پیامدهای این محاکمه تصویری بعد از 20 سال بیفتد!) بسیار دور ذهن است که در کشورهای پیشرفته به فیلمسازی چنین اجازه محاکمه بیرحمانه کودکان مدرسه داده شود. می‌توان با رندی گفت کیارستمی هم بطور غیرمستقیم مدیون همان شرایط خاصی است که به بهانه نقد آن "مشق شب" را ساخته و جالب است تنها بخش نخبه‌گرایانه و نسبتا علمی فیلم هم به پدر یکی از کودکان بازمی‌گردد که اتفاقی با گروه فیلمساز آشنا می‌شود و لابد اگر این اتفاق و تصادف نبود، همه فیلم یکسره به محاکمه و اعتراف‌گیری کودکان می‌گذشت. "مشق شب" مستندی است که در لایه‌های درونی سعی می‌کند تنه به تنه بسیاری از معضلات اجتماعی سیاسی فرهنگی دهه 60 بزند: بیسوادی و بی‌حوصلگی و عصبی بودن پدران و مادران، پیامدهای جنگ بر کودکان، طلاق و مشکلات خانوادگی، تعدد زوجات و... کیارستمی با تدوین قابل تحسین "مشق شب" همه پازل‌ها و قطعات را در ذهن مخاطب بطور منظم می‌نشاند. ولی دلیلی نمی‌بیند که حلقه و قطعه آخر را ـ که منجر به قضاوت نهایی می‌شود خودش بنشاند و قرار دادن یا ندادن این قطعه را به عهده مخاطب می‌گذارد.

همجواری عقل و جنون بر بستری تازه در "اثبات"

sabrian — Sat, 05 Jul 2008 09:52:15 GMT


فیلم خارجی "اثبات" ساخت جان مدن که دیروز از برنامه سینمایک پخش شد، هر چند بر محور آشنای همجواری عقل و جنون در زندگی یک نابغه ریاضی حرکت می‌کند، اما می‌تواند از این تعریف اولیه فراتر رفته و آن را بر بستری خاص مورد توجه قرار دهد.
فیلم "اثبات" جذابیت اصلی خود را از ترسیم بخشی پنهان از زندگی یک نابغه ریاضی می‌گیرد و در لایه‌های درونی خود عقل و جنون را به چالشی عمیق وامی‌دارد. در سینمای جهان فیلم‌های متعدد درباره زندگی نوابغ ریاضی ساخته شده که به وجوهی پنهان چون جنون در زندگی واقعی و شخصی آنها می‌پردازد و "ذهن زیبا" با بازی راسل کرو نمونه ای از آنهاست. فیلمی که در آن تأثیرات جنون یک نابغه ریاضی به زندگی شخصی و حرفه‌ای‌اش مورد توجه قرار گرفته و در انتها نیز توهم و دیوانگی همچون یک همزاد و همراه همیشگی در کنار قهرمان فیلم باقی می‌ماند. اما "اثبات" یک ویژگی دیگر علاوه بر نکات اشاره شده دارد و آنهم اینکه می‌تواند از ورای این تصویر آشنا و تا حدی تکراری به تقابل میان عقل و دیوانگی بپردازد و این وجه را نه لزوماً در کاراکتر اصلی بلکه در شخصیتی وابسته و تأثیرگرفته از او ترسیم کند. رابرت (آنتونی هاپکینز) یک ریاضیدان نابغه است که در اواخر عمر دچار اختلالات روانی شده که زندگی او را تحت تأثیر قرار داده است. فیلم بدون پیشزمینه‌ای خاص از سکانسی آغاز می‌شود که با پایان گرفتن آن مخاطب هم غافلگیر شده و در عین حال درگیر برای پیگیری ماجرا می‌شود. سکانس اول اختصاص یافته به گفتگوی دو نفره رابرت و کاترین (گوئینت پالترو)، دخترش که به گونه‌ای به بروز اختلال ذهنی پدر در طی همین گفتگوی کوتاه پرداخته می‌شود. اما نقطه جذاب این سکانس جایی است که در انتها معلوم می‌شود این یک گفتگوی خیالی در ذهن کاترین بوده و رابرت تازه از دنیا رفته است. با این آغاز در مقطعی پس از مرگ رابرت، علاوه بر طرح موقعیت او تا هنگام مرگ، پرداخت پررنگ فیلنامه متوجه کاراکتر کاترین می‌شود که به نظر می‌آید میراث‌دار جنون پدر است. این میراث‌داری به تدریج و با پیشرفت داستان، پتانسیل بخش اعظم فیلم را به خود اختصاص می‌دهد چرا که کاترین هم اختلال ذهنی و هم نبوغ پدر را در خود دارد و این آغاز ماجرا برای اوست که باید متحمل نگاه و رفتارهای مشابه اطرافیان باشد. هر چند تلاش شده بروز بیرونی کاترین همچون پدرش به طور برجسته سوال برانگیز و ... نباشد، اما انتخاب زاویه دید او در ترسیم بخش عمده ماجراها و اتفاقات که به نوعی هوشمندانه از طرف نویسنده و کارگردان انجام شده موجب می‌شود تا او به عنوان قهرمان اصلی هم وامدار موقعیت و مصائب پدر باشد و در عین حال پویایی جذاب را برای اثبات خودش به همراه داشته باشد. با این تمهید روایت فیلم چرخشی بدون نظم دارد در واقعیت جاری در زندگی روزمره و ذهنیات او که این وجه همچون ذات جنون ادواری گاه و بیگاه به سراغش می‌آید و کاترین را به مرور خاطرات گذشته و یا حتی توهم حضور واقعی پدر در موقعیت زمان حال وامی‌دارد. این شیوه کمک می‌کند تا روایت خطی فیلم به گونه‌ای غیر ساختارمند شکسته شود که ویژگی ذهن آشفته قهرمان فیلم است. بعلاوه انتخاب مقطعی که رابرت از دنیا رفته و حضور ناگهانی خواهر کاترین (کلر) که از نیویورک برای مراسم خاکسپاری آمده، موقعیتی فراهم می‌کند تا جایگاه و موقعیت کاترین و به نوعی پدر در مناسبات خانوادگی هم مورد توجه قرار بگیرد و فیلم تنها بر محور ریاضی و مسائل متأثر از آن محدود نشود. پرداخت رابطه این دو خواهر وجهی از شخصیت کاترین را برجسته می‌کند که درگیر و دار وابستگی به پدر حتی تحصیلات دانشگاهی خود را نیمه‌تمام رها کرده و نگهداری و پرستاری از او را بر هر چیز ارجحیت داده است. با چنین پیشزمینه‌ای است که می توان واکنش افسار گسیخته او را در مراسم خاکسپاری پدر که همه را مورد اتهام قرار می‌دهد، تنها واکنش یک ذهن بیمار و مجنون تلقی نکرد بلکه آن را بازتاب همه آنچه دانست که کاترین متحمل شده و او را در شرایطی بحرانی قرار گرفته است. گریزهایی که در فیلم گاه و بیگاه بر حواس‌پرتی کاترین و فراموشی برخی بدیهیات زده می‌شود، پیشزمینه‌ای ایجاد می‌کند تا وقتی کاترین مدعی می‌شود دستنوشته نهایی و اثبات یک فرمول تازه، کار اوست نه پدر، دانشجوی پدر (هان - جیک جیلنهال) و کلر و مهمتر از آنها خود کاترین هم در صحت آن تردید کنند و در واقع فیلم بدل شود به کنکاشی برای اثبات خود کاترین. در واقع در کنار مسیر علمی که هان برای اثبات اهمیت فرمول ریاضی و تعلق این دستنوشته به رابرت یا کاترین طی می‌کند، این کاترین است که با مرور خاطرات گذشته خود در پیچ و خم‌های تردید به خود فرو می‌رود و درست جایی که جنون خود را می‌پذیرد و آماده رفتن و زندگی مطابق برنامه‌های خواهرش می‌شود، تحقیقات هان او را به بازبینی در تعبیراتش وامی‌دارد. فیلم "اثبات" هر چند بر محور آشنا همجواری عقل و جنون در زندگی یک نابغه ریاضی حرکت می‌کند اما می‌تواند از این تعریف اولیه فراتر رفته و به نوعی این محور را بر بستری خاصتر مورد توجه قرار دهد. در واقع تصویری که از رابرت در گذشته تصویر می‌شود در تعاملی چند جانبه با زندگی دختر جوانش در زمان حال قرار می‌گیرد. "اثبات" ساخته جان مدن پنجشنبه 13 تیرماه ساعت 22 در قالب برنامه سینمایک از شبکه یک پخش شد. این فیلم محصول سال 2005 آمریکا بر مبنای نمایشنامه برنده جایزه پولیتزر نوشته دیوید اوبرن است. آنتونی هاپکینز، گوئینت پالترو و جیک جیلنهال در این فیلم نقش آفرینی می‌کنند. "اثبات" یکی از چند فیلمی است که درباره ریاضیدان‌های نابغه ساخته شده و با رویای کاترین، دختر ریاضیدانی نابغه به نام رابرت که به تازگی مرده آغاز می شود. مدن فیلم تحسین‌شده "شکسپیر عاشق" را در کارنامه دارد که پالترو برای بازی در آن سال 1999اسکار را به خانه برد در حالیکه مدن نیز نامزد اسکار کارگردانی بود. "خانم براون" و "ماندولین کاپیتان کورلی" دیگر ساخته‌های این فیلمسازهستند.

عوامل "خوابزده"به شمال مي‌روند

sabrian — Sat, 05 Jul 2008 09:49:29 GMT


عوامل مجموعه تلويزيونی "خوابزده" به کارگردانی سيروس مقدم اواسط هفته برای ادامه تصويربرداری عازم چالوس مي‌شوند.
اين مجموعه با نام قبلی "برزخ" به تهيه‌کنندگی مهران رسام 11 تير در خيابان شهيد باهنر کليد خورد و ماه رمضان روی آنتن شبکه يک مي‌رود. فرامرز قريبيان، افسانه بايگان، مهراوه شريفي‌نيا، پوريا پورسرخ و ... در "خوابزده" بازی مي‌کنند و عليرضا افخمی و سجاد ابوالحسنی فيلمنامه را در 26 قسمت 30 دقيقه‌ای مي‌نويسند. افسانه بايگان در مجموعه "خوابزده" به گفته رسام، عوامل "خوابزده" دوشنبه اين هفته عازم چالوس مي‌شوند و به زودی چند بازيگر ديگر به پروژه مي‌پيوندند. اين مجموعه قصه‌ای متفاوت را روايت مي‌کند و تصويربرداری آن تا اواسط ماه رمضان طول مي‌کشد. عوامل "خوابزده" عبارتند از مدير توليد: حسين عباسی، دستيار کارگردان: افشين سنگچاپ، برنامه‌ريز: فاطمه زيوری، طراح صحنه و لباس: فرامرز بادرامپور، طراح گريم: مجيد اسکندری، صدابردار: منصور شهبازی و عکاس: پريسا افخمی. ماه رمضان سال گذشته مجموعه تلويزيونی "اغما" به کارگردانی سيروس مقدم از شبکه اول سيما روی آنتن رفت.

قالب‌شکنی پدر آرمانی در "میروش"

sabrian — Sat, 05 Jul 2008 09:46:46 GMT


فیلم "میروش" ساخته ماریوس هولست که دیروز از شبکه دو پخش شد، شکستن قالب پدر آرمانی در ذهن یک نوجوان را بر بستری از خشونت، سیاهی و تلخی جاری کرده و برای بستن پرونده فیلم دچار مشکل می‌شود.
فیلم نروژی "میروش" به جهت محوریت یک نوجوان 15 ساله، آرزوها و دغدغه‌های او می‌تواند فیلمی درباره نوجوانان به حساب آید نه صرفاً اثری برای این قشر. بخصوص خشونت و تلخی جاری در لایه‌های درونی فیلم به این وجه دامن می‌زند که با فیلمی سهل و خوشبینانه مواجه نیستیم. فیلم داستان یک پسر 15 ساله آلبانیایی است که در جستجوی پدرش به نروژ سفر می‌کند. او به صورت ناشناس به عنوان خدمتکار به رستوران پدرش وارد شده و با چهره‌ای از او مواجه می‌شود که به کلی متفاوت از تصویر ذهنی و آرمانی او از پدر است. میروش نوجوانی افسارگسیخته است که در ابتدای فیلم کوتاه و موجز به دغدغه‌های او و دنیای کوچکش پرداخته می‌شود. او از پدر که در کودکی خانواده را ترک کرده، تصویری مبهم در ذهن دارد و با سوالاتی که از برادر بزرگترش می‌پرسد، در تلاش برای کامل کردن پازل شخصیتی پدر و لمس حضور ناپیدای اوست. از وجهی دیگر او در خلاء وجود پدر، نسبت به قرار دادن برادر بزرگترش در جایگاه او دچار تردید و بحران است. از اینروست که در موقعیتی به توصیه‌های او در مورد طرز رفتار و غذا خوردن اعتراض می‌کند و در موقعیتی دیگر از او می‌خواهد تا با کمر کتکش بزند تا لمس کند کتک خوردن از پدر چه طعمی دارد! با وجود چنین پسزمینه‌ای رابطه میروش و برادرش در جایگاه یک تکیه‌گاه و همراه، پتانسیلی قوی دارد و به همین دلیل وقتی برادرش را در تصادف از دست می‌دهد، با واکنشی غیرمنصفانه به مادر اعتراض می‌کند و او را مقصر در رفتن پدر و حتی مرگ برادر می‌داند و ... بالاخره تصمیمی را که همواره در پس ذهن داشته عملی کرده و راهی سفری برای یافتن پدر می‌شود. میروش فقط یک سوال در ذهن دارد و در اولین دیدار رو در رو با پدر - در شرایطی که پدر نمی‌داند او پسرش است- سوال خود را مطرح می‌کند: (چرا تنها سفر کرده؟) پاسخ پدر نقطه برجسته‌ای است که به یکباره تصویر او را در مقابل میلوش از هم می‌پاشد و سقوطی غریب را برایش رقم می‌زند، چون پدر به کلی منکر داشتن خانواده می‌شود و ... برای نوجوانی چون میروش که در افکار شخصی خود باور داشته اگر پدر او را ببیند، در اولین نگاه پسرش را می‌شناسد (در دیالوگی خطاب به برادرش به این باور اعتراف می‌کند)، این موقعیت و رویارویی یعنی پایان. پایان رویا، پایان آرزو و پایان تصویر آرمانی که او از پدر در ذهن می‌پرورانده است. اما به نظر می‌آید فیلمساز این فروپاشی را برای نوجوان قهرمان فیلم کافی ندانسته که در روندی تدریجی هر چه بیشتر برای قطعیت این فروپاشی در ذهن میروش، وقت و انرژی صرف می‌کند و البته باری فراتر از ظرفیت شانه‌های یک نوجوان در موقعیت خاص او را برایش در نظر می‌گیرد. خشونت، سردی، تحقیرشدگی، دروغگویی و ... بخشی از وجوه پدر هستند که در هر موقعیت از پیش چشم میروش می‌گذرد و نهایتاً وقتی پدر او را به باد کتک می‌گیرد، این وجه از او را هم لمس می‌کند. نهایتاً قتل، ترس، فرار از مواجهه با حقیقت و نیرنگی که پدر با میروش می‌کند تا او را از سر باز کرده و به کشور خودش بفرستد، تیر خلاص را به کاراکتر این پدر آرمانی وارد می‌کند و در نهایت میروش با مردی ضعیف، ترسو، دروغگو، قاتل و ... مواجه است که زندگیش در گرو رازداری اوست و برای حفظ زندگی پوشالی خود حاضر است به هر کاری دست بزند. این چنین است که فیلمساز یک مراسم عزاداری تمام‌عیار را در مرگ پدر آرمانی برگزار می‌کند و برای رسیدن به این مهم از هیچ چیز کم نمی‌گذارد. از انتخاب بازیگر نقش پدر که با گریم خاص، یک ته ریش کذایی و ... چهره‌ای منفی و سبع را تداعی می‌کند تا طراحی موقعیت‌ها و پرداخت شخصیت پدر که نمونه برجسته آن در سکانسی است که او پس از به قتل رساندن صاحب مغازه با چهره و لباس خونین، سطل پر از خونابه را در دستشویی خالی می‌کند و سبعیت از ظاهر و نگاهش می‌بارد. فیلم "میروش" همانطور که اشاره شد فیلمی درباره شکستن قالب پدر آرمانی در ذهن یک نوجوان است. فیلمی که برای رسیدن به این مهم از کثرت خشونت، سیاهی و تلخی پرهیز نمی‌کند و در ادامه افراط در این وجه برای بستن پرونده پایانی فیلم دچار مشکل می‌شود. فیلم نروژی "میروش" به کارگردانی ماریوس هولست جمعه 14 تیر ساعت 17:30 از شبکه دو سیما پخش شد. انریکو لو ورسو و نظیف مورامی در این فیلم بازی می‌کنند که محصول سال 2007 است. فیلم موفق شد جایزه قو طلایی جشنواره بین‌المللی فیلم کپنهاگ را از آن خود کند. "میروش" سومین فیلم بلند هولست است که فیلم Cross My Heart and Hope to Die او در سال 1994 با موفقیت جهانی روبرو شد و جایزه فرشته آبی برلین را دریافت کرد. "میروش" در بیست و ششمین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر به نمایش درآمد.

اسمیت گیشه‌های فروش را به آتش کشید

sabrian — Sat, 05 Jul 2008 09:42:42 GMT


فیلم سینمایی "هنکاک" با بازی ویل اسمیت به نقش یک ابرقهرمان سرسخت در دو روز اول نمایش در بازار آمریکای شمالی 3/41 میلیون دلار فروش داشت.
هالیوود ریپورتر اعلام کرد "هنکاک" که در هفته موسوم به تعطیلات چهارم ژوئیه به نمایش درآمده، سه‌شنبه شب در پیش‌نمایش‌های خود در 3680 سینما 8/6 میلیون دلار فروخت. پوستر فیلم "هنکاک" با بازی ویل اسمیت این فیلم روز چهارشنبه به طور رسمی در 3965 سینما افتتاح شد و به فروشی 4/17 میلیون دلاری دست یافت. "هنکاک" روز پنجشنبه نیز 1/17 میلیون دلار فروخت و مجموع فروش خود را در دو روز اول اکران به 3/41 میلیون دلار رساند. "هنکاک" بر مبنای بک مجموعه رمان گرافیکی ساخته شده و پیتر برگ کارگردان آن است. چارلیز ترون و جیسن بیتمن دیگر بازیگران این فیلم هستند که با بودجه‌ای در حدود 150 میلیون دلار ساخته شده و انتظار می‌رود تا پایان روز یکشنبه به مرز 100 میلیون دلار فروش برسد، هرچند منتقدان از فیلم استقبال نکرده‌اند. اسمیت در "هنکاک" به نقش جان هنکاک یک ابرقهرمان سختکوش ظاهر شده که از چشم مردم افتاده و به واسطه یک متخصص در زمینه روابط عمومی می‌کوشد تصویر عمومی خود را بهبود ببخشد. ایده ساخت "هنکاک" به سال 1996 باز می‌گردد و پیش از آنکه پیتر برگ مسئولیت کارگردانی را بپذیرد، فیلمسازان مختلف مانند تونی اسکات، مایکل مان، جاناتان ماستو و گابریل موچینو در مقاطع مختلف درگیر این پروژه بودند.

علاقه باچان به سینمای ایران و رابطه پرخوری و جنایت

sabrian — Sat, 05 Jul 2008 09:40:51 GMT



علاقه باچان به سینمای ایران،‌ اعتراف‌های دکتر قریب جوان، اعتراف الوند، رابطه سینما و وزارت نفت، حاشیه‌های مثلثی، جنجال بر سر "ابوطالب"‌و... مهمترین ترش و شیرین فرهنگ و هنر هفته گذشته را به خود اختصاص دادند.
مردادماه 86 بود که خبر توافق اولیه علی شاه‌حاتمی با آمیتاب باچان و سلمان خان (بازیگران مطرح هندی) برای حضور در فیلم جدیدش منتشر شد. ادامه خبر حاکی از این بود که پس از مذاکرات شاه‌حاتمی با فارابی و مشخص شدن تهیه‌کننده و سرمایه‌گذار، او مذاکرات خود را با باچان و سلمان خان قطعی خواهد کرد. با قطعی نشدن این پروژه باچان که به نظر می‌آید علاقه‌ای خاص به حضور در سینمای ایران دارد یکبار دیگر تمایل خود را به بازی در فیلم "عاشق‌کشی" به نویسندگی تهمینه میلانی و کارگردانی ایرج قادری نشان داد که قرار بود در هندوستان و توسط کمپانی آمیتاب باچان با نام "آ. ب. کورپ" ساخته ‌شود. آمیتاب باچان؛ علاقمند به سینمای ایران با عملی نشدن این پروژه این روزها شاه‌حاتمی باز با تکیه بر نام باچان فیلم جدیدش را در مرکز خبر داده با این تفاوت که حضور باچان در فیلم او قطعی نشده ولی حتماً از دو بازیگر مطرح هندی در کار استفاده خواهد کرد. قرار است وی تا هفته آینده برای تکمیل این حضور و مذاکره و عقد قرارداد به هند برود. پروژه‌ای که 40 درصد آن در ایران و بقیه در هند فیلمبرداری می‌شود. امیدواریم این بازیگر مشهور هندی بالاخره موفق شود در فیلمی ایرانی بازی کند. * شهاب کسرایی بازیگر نقش جوانی دکتر محمد قریب در مجموعه "روزگار قریب" درباره اولین انتخاب و حضور حرفه‌ای خود گفت: برای گروه کارگردانی در مرحله اول شباهت بحث اصلی بود. جدا از شباهت، آقای عیاری می‌خواست نقش طوری دربیاید که با ساختار ذهنی‌اش مطابقت داشته و ریتم بازی‌ها یکدست، ساده و یک شکل باشد. کسانی که با وی کار کرده‌اند می‌دانند اگر بازیگری دو سکانس هم مقابل دوربین بازی کرده باشد ولی رضایت عیاری حاصل نشود، به راحتی بازیگر را عوض می‌کند. * سیروس الوند معتقد است منتقدان سینمایی نقشی تأثیرگذار بر جریان سینمایی ایران دارند و لازم است بیطرفانه نقد بنویسند. وی ادامه داده: منتقدان باید بدون توجه به مسائل خارج از فیلم و حاشیه‌ها واقع‌بینانه به نقد و نقادی و تحلیل فیلم بپردازند و اجازه ندهند دوستی‌ها و مرودات شخصی بر کار آنها تأثیر بگذارد. فیلمسازانی هستند که تا فیلمشان تمام می‌شود در خانه میهمانی می‌گیرند و فیلم را خصوصی برای رفقای منتقد خود نشان می‌دهند تا حمایت شوند و برایشان جریان‌سازی کنند. سیروس الوند با توجه به این نقطه نظرات در جشن انجمن منتقدان اعترافی جالب کرد. او وقتی برای گرفتن جایزه مسعود کیمیایی روی صحنه آمد گفت: خودم هم می‌دانم که فقط در این صورت ممکن است من جایزه‌ای از منتقدان سینمای ایران بگیرم! یک اعتراف صادقانه... * علیرضا شجاع‌نوری درباره بازدهی سینمای ایران مقایسه‌ای خاص انجام داده است. این تهیه‌کننده سینما معتقد است: بسیاری از معضلات اجتماعی داخلی ما می‌تواند با سینما رفع شود. اگر ظرفیت‌های این سینما شناخته و در کسانی که در خارج از سینما هستند این باور ایجاد شود و در داخل سینما هم این خودباوری شکل بگیرد، سینما می‌تواند از وزارت نفت هم پردرآمدتر باشد. * هر چند دو هفته از توقف پخش "مثلث شیشه‌ای" می گذرد اما حاشیه‌های این توقف ناگهانی همچنان ادامه دارد. هفته گذشته بازار تحلیل و ارزیابی علل این اتفاق داغ بود که برخی دعوت از مسئولان و افراد سیاسی را عامل توقف برنامه دانستند. افرادی چون داود دانش‌جعفری که تازه از کابینه نهم کنار رفته، علی عبدالعلی‌زاده وزیر مسکن و شهرسازی دوران اصلاحات، حجت‌الاسلام مهدی کروبی دبیر حزب اعتماد ملی و صاحب امتیاز این روزنامه و ... همچنین گفته می‌شود با حضور افرادی چون محمد هاشمی، مهرداد بذرپاش، مهدی چمران، اصرار به حضور رحیم مشایی که محقق نشد و ... تلاش شد این برنامه از جناح‌طلبی فاصله بگیرد. اما این تمهیدات چندان کارساز نبود. اما وجهی دیگر از انتقادها از سوی یک روزنامه نثار دکور برنامه "مثلث شیشه‌ای" شد که مثلث، هرم و ترکیب رنگ قرمز و زرد دکور برنامه را نمادهای اصلی فرقه‌های شیطان پرستی و فراماسونری دانستند. مدیر شبکه تهران که چند روز قبل از توقف از این برنامه حمایت کرده و آن را محافظه‌کارتر از از سری‌های قبل دانسته و گفته بود: رشیدپور آدم متین، موقر و باملاحظه‌ای است که خویشتنداری می‌کند و عروسک خیمه‌شب بازی هم نیست. اما مجید رجبی معمار چند روز پس از توقف "مثلث شیشه‌ای" این اتفاق و جایگزینی را امری طبیعی دانست و گفت: تلاش داشتیم برنامه‌های گفتارمحور را در اوج میزان بیننده به اتمام رسانده و فرصت را به سایر برنامه‌ها بدهیم. یکی از روزنامه‌های عصر نیز در ستون صفحه نسل سوم به طنز درباره این برنامه گفته: مثلث باشی، شیشه‌ای هم باشی، زردبازی هم دربیاری، مسئول دولتی هم روی آنتن زنده زنده ضایع کنی، مسئول غیردولتی هم بیاری و مسئول دولتی رو دوباره ضایع کنی، اسپانسر نفتی هم داشته باشی و ... اونوقت می‌خوای خرد و خاکشیر نشی؟! * سامان مقدم اردیبهشت‌ماه درباره پروژه جدید خود "سن پترزبورگ" گفته بود: هم اکنون پیمان قاسمخانی مشغول بازنویسی فیلمنامه است و فکر می‌کنم تا 20 روز دیگر کار وی به اتمام برسد. هنوز زمان مشخصی را برای ساخت فیلم در نظر نگرفته‌ایم و همه چیز به فیلمنامه بستگی دارد. اما به نظر می‌آید اتفاقی خاص برای او پیش آمده که این پروژه را کلاً از یاد برده و هفته گذشته گفته تاکنون فیلمنامه‌ای با عنوان "سن پترزبورگ" را نخوانده است. مقدم به گونه‌ای دوپهلو گفته: تاکنون فیلمنامه به دستم نرسیده تا آن را مطالعه کنم پس طبیعی است پیش‌تولیدی در کار نباشد. طی یکی دو هفته آینده قرار است این فیلمنامه به دستم برسد و بعد از مطالعه آن درباره ساخت "سن پترزبورگ" تصمیم‌گیری کنم. * پروژه "ابوطالب" در مرحله پیش‌تولید جنجال‌آفرینی کرد. این فیلمنامه که شرح زندگی حضرت محمد (ص) است پس از گذشت چند هفته هنوز مجوز ساخت نگرفته است. محسن علی‌اکبری با اظهار بی‌اطلاعی از این روند درباره ساخت فیلمی دیگر درباره حضرت رسول گفته: فیلمنامه "ابوطالب" در کانون فیلمنامه‌نویسان بین‌المللی جهانی با تمام مشخصات و جزئیات ثبت شده و هر فیلمسازی اگر پروژه مشابه با آن از نظر اسم و مضمون بسازد، قطعاً مشکل حقوقی پیدا می‌کند و پیگرد قانونی خواهد داشت. * سامیه لک بازیگر تازه‌کار و جوان مجموعه "مرگ تدریجی یک رویا" درباره اولین حضور خود در نقش مارال عظیمی گفته: شما کار من را می‌بینید، هر کجا که به نظرتان خیلی روانتر آمد از من یعنی از سامیه است. هر جا که واکنش‌ها طبیعی‌تر به نظر می‌رسد آنجا منم. یعنی دقیقاً آن چیزی که مارال باید می‌شد با سامیه مطابقت دارد. قبول دارم ممکن است بعضی مواقع مارال حرکاتی انجام دهد که خانم‌های ایرانی را ناراحت کند، ولی باز هم رفتارهای او را طبیعی می‌بینم و عجیب و غیر‌طبیعی نیست. جهانگیر کوثری با اعلام خبر اکران فیلم سینمایی "نسل جادویی" ایرج کریمی تلاش می‌کند سرنوشت این فیلم را عادی جلوه دهد،‌ اما واقعیت خلاف این است. تهیه‌کننده فیلم در آخرین اظهار نظر اکران اواخر تابستان یا اوایل پائیز را زمان نمایش این فیلم اعلام کرده اما کریمی حرفی دیگر دارد. کریمی گفته: در حالی که من و مهندس بهروز سلیمی بیش از 50 درصد روی این پروژه سرمایه‌گذاری کردیم، چندی قبل متوجه شدم کوثری در خانه سینما ادعای مالکیت صد درصد فیلم را کرده است. وی همچنین خبر پخش این فیلم توسط یک پخش‌کننده خارجی را نیز کذب دانست چرا که تا زمانی که وضعیت مالکیت فیلم مشخص نشود، نمی‌توان درباره اکران آن تصمیم گرفت. مثلث حاشیه‌ساز * هفته گذشته شهرام اسدی به 24 دقیقه حذف فیلم "اوینار" در پخش تلویزیونی اعتراض کرد. وی در نامه‌ای سرگشاده به رئیس رسانه ملی چند پرسش را مطرح کرده و گفته: اگر فیلمی مثل "اوینار" از نقطه‌نظر کارگزاران فرهنگی شما نیازمند 24 دقیقه حذف است، در این صورت اصولاً چه نیازی به پخش این فیلم است؟ * تهیه‌کننده فیلم سینمایی "حس پنهان" از هزینه‌های بالای تبلیغات شهری و تلویزیونی گله کرد و گفت این فیلم در سکوت تبلیغاتی در حال اکران است. مرتضی رزاق کریمی گفت: با نرخ تعرفه‌های آگهی کنونی و تبلیغات تلویزیونی بعید می‌دانم بتوانیم تبلیغات گسترده برای فیلم داشته باشیم. تکیه ما بر تبلیغاتی است که از موج مخاطب فیلم و بخصوص زنان می‌آید چرا که به سرنوشت بسیاری از زنان و خانواده‌های جوان بی‌شباهت نیست. * علیرضا افخمی طی به خبر قهر خود از مجموعه رمضانی شبکه یک واکنش نشان داد در نامه‌ای نوشت: اشکالات وارد شده به سه قسمت اول فیلمنامه مجموعه نه باعث قهر اینجانب شده و نه توقف کار، بلکه من و سجاد ابوالحسنی به صورت تمام وقت در تلاش برای رفع اشکالات هستیم. اعمال نظر و نظارت مدیران سازمان را نه غیرمنطقی می‌دانیم و نه از آن گریزانیم. چه بسا در بسیاری از موارد با توجه به اشراف بیشتر مدیران بر صلاح و مصلحت رسانه حتی از دریافت این نظرات استقبال می‌کنیم! * فرهاد آئیش هم از دستمزدهای پائین بازیگران در تله‌تئاتر انتقاد کرد و آن را خنده‌دار دانست. او گفت: به هیچ وجه از دستمزد ساخت تله‌تئاتر راضی نیستم و به همین دلیل در هر دو پروژه قبلی خود قراردادی با تهیه‌کننده نبستم و اعلام کردم مبلغ پیشنهادی خود را بنویسند. به این شیوه ثابت می‌کنم به خاطر خود کار است که کارگردانی را انجام می‌دهم. * تهیه‌کننده "قرنطینه" ضمن انتقاد از روش غلط تبلیغات این فیلم گفت: این فیلم استحقاق فروش بیشتر را داشت و متأسفانه اتقاقی که باید برای فروش می‌افتاد، نیفتاد. محمد نشاط ادامه داد: متأسفانه وضعیت اکران فیلم‌ها مشکلات خاص خود را دارد و چند فاکتور به کمک این فیلم نیامد. البته تبلیغات این فیلم گسترده بود ولی یکی از فاکتورهای تبلیغات زیباشناسی است که در این تبلیغات رعایت نشد. تبلیغ فیلم را خود کارگردان به عهده گرفت که به نظر من علیرغم خوب بودن از روشی غلط استفاده شده بود. * نویسندگان فیلمنامه "جنس دوم" که در بانک فیلمنامه هم به ثبت رسیده به انتشار خبر ساخت این فیلم توسط پوران درخشنده اعتراض کرده و از ساخت این فیلمنامه با حضور یک کارگردان و تهیه‌کننده دیگر خبر دادند. محمدرضا صفوی و محسن عبدلی در نامه خود آورده‌اند که این فیلمنامه را با موضوع تغییر جنسیت از زن به مرد سه سال پیش برای مطالعه و به رسم امانت به درخشنده داده بودند. * یک دانشمند در دانشگاه روتردام هلند آزمایشات متعدد انجام داده و به بررسی فهرست خرید مواد خوراکی افرادی که به مرگ خود می‌اندیشند پرداخته است. در بخشی از این تحقیقات آمده مصرف کنندگان بخصوص آنهایی که عزت نفس کمتر دارند در معرض پرخوری و مصرف افراطی به هنگام دیدن تصاویر مربوط به مرگ در اخبار یا صحنه‌های جنایی مورد علاقه‌شان قرار می‌گیرند. در واقع پرخوری یک واکنش طبیعی پس از دیدن صحنه‌هایی جنایی است!

کارلووی واری با تقدیر از دنیرو آغاز شد

sabrian — Sat, 05 Jul 2008 09:31:38 GMT


چهل و سومین جشنواره بین‌المللی فیلم کارلووی واری روز جمعه با اعطاء یک جایزه گوی بلورین افتخاری به بازیگر سرشناس آمریکایی برای خدمات او به دنیای سینما آغاز شد.
خبرگزاری فرانسه اعلام کرد رابرت دنیرو پس از دریافت بالاترین جایزه جشنواره کارلووی واری گفت: جشنواره‌های سینمایی بهترین فرصت برای دور هم جمع شدن آدم‌ها از سراسر دنیاست. رابرت دنیرو جایزه جایزه گوی بلورین افتخاری جشنواره کارلووی واری را دریافت کرد دنیرو که همراه همسر خود گریس های‌تاور به کارلووی واری سفر کرده، در مراسم فرش قرمز فیلم جدید خود "چی شد؟" نیز شرکت کرد که فیلم افتتاحیه جشنواره امسال بود. ستاره فیلم‌های "راننده تاکسی" و "گاو خشمگین" که سابقه همکاری با گروهی از بهترین فیلمسازان دنیا را دارد، اوت امسال 65 ساله می‌شود. دوران کاری طولانی دنیرو از دهه 1960 با بازی در فیلم‌های برایان دی پالما آغاز شد و در دهه 1970 با حضور در فیلم‌هایی چون "خیابان‌های پایین شهر" و "راننده تاکسی" به شهرت فراوان دست یافت. او شش بار نامزد اسکار بوده و دو بار برای فیلم‌های "پدرخوانده 2" و "گاو خشمگین" برنده شده است. دنی گلاور بازیگر سیاه پوست و کریستوفر لی بازیگر فیلم‌های ترسناک بریتانیایی نیز امسال جایزه رئیس جشنواره را دریافت می‌کنند. جایزه رئیس جشنواره به بازیگران، کارگردانان و تهیه‌کنندگانی اعطا می‌شود که به شکل بنیادی در تحول دنیای سینما نه تنها در کشور خود بلکه در دنیا نقش داشته‌اند. در مجموع 14 فیلم در بخش مسابقه رسمی جشنواره کارلووی واری 2008 برای دریافت جایزه رقابت می‌کنند که از جمله این فیلم‌ها می توان به "پشت شیشه" به کارگردانی زرینکو اوگرستا از کرواسی، "اسیر" ساخته الکسی اوچیتل فیلمساز روسی، "برادران کارامازوف" پتر زلنکا و "جغدهای شب" میکائلا پاولاتووا هر دو از جمهوری چک و "به اندازه کافی راست" سام کارمان از فرانسه اشاره کرد. ریاست هیئت داوران مسابقه بخش رسمی را ایوان پاسر فیلمساز و محقق چک به عهده دارد و برندا بلتین بازیگر بریتانیایی، آری فولمن فیلمساز اسرائیلی، تد هوپ تهیه‌کننده، یان پی. مویو موزیسین راک از چک، ویلموش زیگموند فیلمبردار مجارستانی و یوحنا تر استیگ بازیگر هلندی نیز در این بخش داوری می‌کنند. از ایران فیلم مستند "سیانوزه" به کارگردانی رخساره قائم‌مقامی در بخش مسابقه فیلم‌های مستند جشنواره کارلووی واری به نمایش در‌می‌آید. "آواز گنجشک‌ها" مجید مجیدی و "بودا از شرم فروریخت" حنا مخملباف دیگر نمایندگان ایران در جشنواره کارلووی واری 2008 هستند. "آواز گنجشک‌ها" در بخش "افق" پخش می‌شود که به نمایش فیلم‌های برنده در جشنواره های دیگر اختصاص دارد و "بودا از شرم فروریخت" در بخش "چشم‌انداز دیگر" به نمایش در می‌آید. "اوراقچی" به کارگردانی رامین بحرانی، فیلمنامه‌نویس و کارگردان ایرانی‌الاصل آمریکایی یکی از 32 فیلم بخش "چشم‌انداز دیگر" جشنواره کارلووی واری است. نیکلاس روگ کارگردان قدیمی بریتانیا و آرتورو ریپستاین مکزیکی نیز در کارلووی واری مورد تقدیر قرار می‌گیرند. امسال در مجموع 220 فیلم در جشنواره کارلووی واری به نمایش درمی‌آیند که روز 12 ژوئیه ( 22 تیر) با نمایش فیلم "ماما میا!" ساخته فیلیدا لوید به پایان می‌رسد. جشنواره کارلووی واری در 1946 تاسیس شد و مهمترین جشنواره اروپای مرکزی و شرقی است.